Skólagjöld í Háskóla Íslands

Skýrsla Ríkisendurskoðunar um Háskóla Íslands er góð og innihaldsrík. Meginniðurstaðan er þessi:

Mikilvægt er að stjórnvöld menntamála taki skýrari afstöðu til þess en hingað
til hvernig verja á kennsluframlögum til háskóla og taki þá m.a. mið af
þjóðhagslegri hagkvæmni námsgreina og æskilegri dreifingu kennslu milli skóla.
Einnig þarf að finna leiðir til að draga úr brottfalli nemenda ríkisrekinna
háskóla. Þá þurfa stjórnvöld að setja lágmarkskröfur um menntunarstig
háskólakennara og rannsóknarvirkni.

Þetta er gott. Það er hins vegar óheppilegt að Ríkisendurskoðun sé sérstaklega að fjalla um að skólagjöld valdi því að brottfall minnki. Þetta er órökrétt ályktun.

Það er svo að þau sem hefja nám í H.Í. eru oft leitandi, rannsakandi. Fara kannski úr einu námi í annað. Leita. Það er gott fyrir þjóðfélagið og sýnir að möguleikar eru á að leit út fyrir kassann, út fyrr normið. Þau sem fara í viðskiptafræði eða lögfræði á Bifröst, eða H.R. hafa gert upp hug sinn um námsleið. Einnig set ég spurningamerki við það að skilvirkni sé mæld með þessum hætti.

Er best að klára akademískt verkefni á sem stystum tíma? Eykur það gæði námsins? Eru námsritgerðir sem fólk er fljótt að klára betri en þær sem taka lengri tíma?

Nálgunin er röng og leitt að þetta skuli vera meginfréttapunktur þessarar annars ágætu úttektar.