Egill Helgason og evran

Egill Helgason spyr á eyjunni hvað sé vinstri eða grænt við að halda með íslensku krónunni í gegnum þykkt og þunnt. Hann gerir kröfu um annað hvort eða, evra eða króna, vinstri eða grænt. Ég er ekkert alltaf sammála Agli.

Honum fannst að þeir sem vilji halda í krónuna þurfi að rökstyðja mál sitt almennilega því við höfum heyrt rök evrusinna oft.

Það væri vel þess virði að heyra þau rök og vega og meta. Góður rökstuðningur er alltaf vel þeginn.

Egill telur upp eftirfarandi:

"1) Eða er ekki ljóst að krónan er farin að valda íslenskum almenningi þungum búsifjum – bæði fólk og fyrirtæki eru á hröðum flótta undan henni? "

- Ég vil gjarna heyra betur hvað átt er við. Hvernig flýja Íslensk fyrirtæki krónuna? Er átt við fyrirtækið Straum - Burðarás og önnur fyrirtæki sem gera upp ársreikninga í evrum? Er það flótti? Hvernig flýr fólk krónuna?

- Hvað batnaði hjá fyrirtækjum og fólki við að taka upp evru?

"2) Sum fyrirtæki hafa reyndar þann hag af krónunni að þau þurfa ekki að óttast erlenda samkeppni meðan krónan er í notkun."

- Hvaða fyrirtæki og af hverju?

- Hvaða erlenda samkeppni kemur inn á íslenska markaðinn ef við tökum upp evru?

3) Fólk tekur lán í jenum, svissneskum frönkum og evrum með tilheyrandi gengisáhættu – bankar á Íslandi lána fé í sérstökum gjaldmiðli, hinni verðtryggðu krónu. Allt er talið brúklegt – nema krónan.
- Samt er enn verið að nota krónuna. Væri ástandið betra ef hún væri ekki? Hvað myndi breytast?

"4) Ber það þá ekki helst vott um harða þjóðernishyggju að vilja halda í krónuna?"
- Á móti má spyrja, ber það ekki vott um harða ósjálfstæðisþörf að vilja endilega vera í myntbandalagi evru?

5) Samt er erfitt að halda því fram að notkun hennar sé mikið sjálfstæðismál fyrir þjóðina. Gengi krónunnar ræðst ekki síst af því sem gerist á fjármálamörkuðum úti í heimi. Við ráðum minnst um það sjálf. Við erum í sjálfheldu hárra vaxta sem eru hvergi hærri í veröldinni, stýrivextirnir hafa hækkað átján sinnum undanfarin ár en skila samt ekki tilætluðum árangri.

- Þetta er hárrétt. Stýrivextir stýra engu lengur. Þeir gefa til kynna vilja íslenska Seðlabankans, en hagfræðilegur kraftur þeirra, afl sem stjórntæki er ekkert lengur. Rök fyrir því að vilja halda í krónuna sem hagstjórnartæki halda því illa.

Það er ekkert vinstri eða grænt, eða vinstrigrænt að vilja halda í krónu, eða vilja ekki taka upp evru. Ekki í mínum huga.

Hvaða rök mæla þá með upptöku evrunnar?

Sönnunarbyrðin er ennþá evrusinnamegin.