Konur sem segja nei. . .

Mig langar að nota tækifærið, þótt ég bloggi heldur lítið núna í seinni tíð, til þess að benda á góða grein Drífu Snædæl í fréttablaðinu í dag. Drífa er að halda áfram að ræða um frétt sem kom í 24 stundum um daginn þar sem fram kom að feministar hefðu neitað að koma í Silfur Egils.

Í athugasemdum á hinum og þessum bloggsíðum, nánast öllum í umsjá góðkunningja Sóleyjar Tómasdóttur, sem fletta má finna í athugasemdadálkum við hennar blogg, eru athugasemdirnar þessar helstar:

Konurnar voru bara þrjár, blaðamaðurinn er í VG og fréttin þess vegna ekki frétt og Sóley ætlar aldrei að hætta þessari vitleysu (þessi seinasta er nú bara huglæg samantekt á afgangnum af innihaldinu, biðst fyrirfram afsökunar á ónákvæminni).

Davíð Oddsson, sá sami og allir telja hafa fundið upp smjörklípuaðferðina, þrátt fyrir að hann hafi kannski fyrst og fremst skilgreint hana, kemur þessu máli ekkert við. Hins vegar er þetta bara dæmi um smjörklípubeitingu há fyrrnefndum góðkunningjum að ræða ekki lengur kjarna málsins, heldur skjóta bara eitthvað út í loftið, í von um að hávaðinn yfirgnæfi umræðuna. Skotum um hver blaðamaðurinn sé og þetta sé nú meira bullið.

Ég heyrði athugasemdir Egils Helgasonar í morgunútvarpi rásar tvö í gær eða fyrradag við þessa frétt. Áferð og yfirbragð þeirra ummæla voru önnur en í frétt á mbl.is. Mér þótti vænt um yfirlýsingu Egils um að hann væri ekki bara trédrumbur, hann tæki auðvitað mark á umræðunni í þjóðfélaginu.

Ég skil ósköp vel að margir femínistar hafi ekki viljað koma í þáttinn til Egils. Egill beitir ekki femínískum efnistökum og er frekar þekktari fyrir að vera jafnvel á öndverðum meiði. En ég stend líka á því að batnandi mönnum sé best að lifa, og ég held að Egill sé í hópi þeirra.

ps:
Hitt er rétt að mikil umræða hefur verið um það að Egill Helgason sé ekki kynhlutlaus þáttur. Sú umræða hefur farið fram meðal femínista. Viðbrögð margra þeirra er að sniðganga þáttinn. Í ljósi þessa er fyrrnefnd frétt í 24 stundum "frétt".

Hvað er sameining vinstri manna?

Reglulega er rætt við mig um hvort ekki væri nú betra ef vinstri menn væru saman í hreyfingu, saman í flokki. Ég man nú ekki hvort ég haf skrifað eitthvert smáræði um það áður, en látum það vera.

Þeir sem vilja einn stóran flokk vinstra megin við miðju eru ýmsir:
- Þeir sem hafa reynslu af því að reyna að keyra saman samfylkinguna, og líta ekki á það sem svo að það hafi mistekist á sínum tíma.
- Þeim sem finnst flottara að hafa bara hægri og vinstri (kannski Krónuna og Bónus o.s.frv.)
- Þeir sem eru á ímynduðum jaðri Samfylkingar, Framsóknar og VG og vildu stundum miklu frekar vinna með alvöru félagshyggjufólki í öllum þessum flokkum, en þola illa það sem þeir kalla bitlingasugur í framsókn, kverúlanta í VG og krata í samfó.
- Þeim sem fannst svo gaman að vera í Röskvu í Háskólanum, að það sé miklu betra að vera saman og vera á móti Vöku, því þeir séu í hinu liðinu.

Ég lít svo á að sameining ólíkra flokka geti ekki verið ákveðið, án þess að fyrir því sé frjór jarðvegur, farsæl skilyrði. Það skapar engin einn slík skilyrði.

Þess vegna hef ég ekki sérstakar áhyggjur af því að einhverjum finnst þetta spennandi og þyki miður að þetta sé ekki svona í dag.

Ég ætla að láta gott af mér leiða þar sem ég get, í flokki þar sem ég kann við mig - á meðan ég nenni. Ef allt fólk sammælist um þetta - þá er í góðu lagi að það sé hvert í sínum flokki, eða hvað?