Evrópusambandið og sjálfstæð utanríkisstefna
Stjórnmálamönnum er ekki stætt á því að nýta stöðu íslenska gjaldmiðilsins sem rök fyrir því að fara í Evrópusambandið og taka upp evru. Ef allar þjóðir sem hafa annan gjaldmiðil og standa utan ESB stæðu tæpt með sinn gjaldmiðil, þá mætti skoða það sem rök.
Það er t.d. athyglisvert að skoða yfirlýsingar forseta Íslands í útvarpinu:
Ísland á erindi í Öryggisráð SÞNú er það ekki svo að ég sé sammála því að Ísland eigi að sækja um þetta sæti. Enda er það ekki meginumræðan, heldur hitt að sjálfstæð utanríkisstefna opnar fyrir okkur ýmsar dyr á alþjóðavettvangi.
Forseti Íslands, Ólafur Ragnar Grímsson, segir margar ástæður fyrir því að Ísland eigi erindi í öryggisráð Sameinuðu þjóðanna. Hann segir það hafa komið Íslandi til góða í kosningabaráttunni að vera ekki í Evrópusambandinu. Ísland sækist eftir sæti í öryggisráði SÞ á næsta og þarnæsta ári.
Þetta er ekki einstakt dæmi. Ég man eftir því þegar utanríkisráðherra fór til Ghana á leiðtogafund Afríkusambandsins. Þá þótti kostur að vera utan ESB. Kostur að hafa sjálfstæða utanríkisstefnu. Sama gildir líka um heimsókn okkar til Palestínu. Þar kom einnig fram að það opnaði okkur dyr til þess að heimsækja báða aðila að vera utan ESB. Einnig mætti minna á samkomulag eins og þetta:
sem væri erfitt án þess að standa utan við ESB.
Mörg þeirra dæma sem ég hef talið upp hér að framan eru ekki endilega gjörningar sem ég kýs að styðja. En það er mikilvægt að verja möguleika okkar á því að geta gert hluti af þessu tagi.
ESB er efnahagsbandalag, en ESB inniheldur aðeins brot af veltu alls efnahags allra þjóða. Er ekki hag Íslands þá best borgið utan ESB?
http://xv.is/stefna/utanrikisstefna/
